aparimitā dhruvās tanu-bhṛto yadi sarva-gatās
tarhi na śāsyateti niyamo dhruva netarathā
ajani ca yan-mayaḿ tad avimucya niyantṛ bhavet
samam anujānatāḿ yad amataḿ mata-duṣṭatayā
aparimitāḥ — ilimitadas en número; dhruvāḥ — eternas; tanu-bhṛtaḥ — que han recibido cuerpos materiales; yadi — si; sarva-gatāḥ — omnipresentes; tarhi — entonces; na — no; śāsyatā — controlables; iti — así; niyamaḥ — regulación; dhruva — ¡oh, Verdad Suprema!; na — no; itarathā — de otra manera; ajani — han nacido; ca — y; yat-mayam — en lo que consiste; tat — eso; avimucya — sin abandonar; niyantṛ — controlador; bhavet — puede volverse; samam — igual en todo aspecto; anujānatām — de quienes siguen éste cálculo filosófico; yat — eso; amatam — no conclusivo; mata-duṣṭatayā — por cálculos imperfectos.
SIGNIFICADO: Este verso, que también pertenece al Srimad-Bhagavatam (10.87.30), fue hablado por la personificación de los Vedas.