sva-sukha-nibhṛta-cetās tad vyudastānya-bhāvo
'py ajita-rucira-līlākṛṣṭa-sāras tadīyam
vyatanuta kṛpayā yas tattva-dīpaḿ purāṇaḿ
tam akhila-vṛjina-ghnaḿ vyāsa-sūnuḿ nato 'smi
sva-sukha — en la felicidad del ser; nibhṛta — solitario; cetāḥ — cuya conciencia; tat — debido a eso; vyudasta — abandonada; anya-bhāvaḥ — cualquier otra forma de conciencia; api — aunque; ajita — de Śrī Kṛṣṇa; rucira — agradables; līlā — pasatiempos; ākṛṣṭa — atraído; sāraḥ — cuyo corazón; tadīyam — que consisten en las actividades del Señor; vyatanuta — propagó, manifestó; kṛpayā — misericordiosamente; yaḥ — quien; tattva-dīpam — la brillante luz de la Verdad Absoluta; purāṇam — el Purāṇa (el Śrīmad-Bhāgavatam); tam — a él; akhila-vṛjina-ghnam — que acaba con todo lo inauspicioso; vyāsa-sūnum — el hijo de Vyāsadeva; nataḥ asmi — yo ofrezco reverencias.
SIGNIFICADO: Este verso fue recitado por Suta Gosvami en el Srimad-Bhagavatam (12.12.69).