sattvaḿ viśuddhaḿ vasudeva-śabditaḿ

yad īyate tatra pumān apāvṛtaḥ

sattve ca tasmin bhagavān vāsudevo

hy adhokṣajo me manasā vidhīyate

sattvam — existencia; viśuddham — pura; vasudeva-śabditam — llamada vasudeva; yat — de la cual; īyate — aparece; tatra — en esa; pumān — la Suprema Personalidad de Dios; apāvṛtaḥ — sin cubierta alguna; sattve — en bondad; ca — y; tasmin — esa; bhagavān — la Suprema Personalidad de Dios; vāsudevaḥ — Vāsudeva; hi — ciertamente; adhokṣajaḥ — que está más allá de los sentidos; me — mi; manasā — por la mente; vidhīyate — se logra.


Texto

«La condición de la bondad pura [suddha-sattva] en la que la Suprema Personalidad de Dios aparece sin cubierta alguna, se llama vasudeva. En ese estado puro, el Dios Supremo, que está más allá de los sentidos materiales y al que se conoce como Vasudeva, es percibido por mi mente.»

Significado

SIGNIFICADO: Este verso del Srimad-Bhagavatam (4.3.23), el cual fue pronunciado por Siva cuando condenó a Daksa, el padre de Sati, por oponerse a Visnu, confirma, sin duda alguna, que Sri Krsna, Su nombre, Su fama, Sus cualidades y todo lo que se refiere a Sus enseres, existen en la sandhini-sakti de la potencia interna del Señor.