gopyas tapaḥ kim acaran yad amuṣya rūpaḿ
lāvaṇya-sāram asamordhvam ananya-siddham
dṛgbhiḥ pibanty anusavābhinavaḿ durāpam
ekānta-dhāma yaśasaḥ śriya aiśvarasya
gopyaáž„ â las gopÄ«s; tapaáž„ â austeridades; kim â quĂ©; acaran â hecho; yat â de lo cual; amuáčŁya â de semejante (ĆrÄ« KáčáčŁáča); rĆ«pam â la forma; lÄvaáčya-sÄram â la esencia de la hermosura; asama-Ć«rdhvam â ni igualado ni sobrepasado; ananya-siddham â no perfeccionado por ningĂșn ornamento (perfecto en SĂ mismo); dáčgbhiáž„ â por los ojos; pibanti â ellos beben; anusava-abhinavam â constantemente nuevo; durÄpam â difĂcil de obtener; ekÄnta-dhÄma â la Ășnica morada; yaĆasaáž„ â de fama; Ćriyaáž„ â de belleza; aiĆvarasya â de opulencia.
SIGNIFICADO: Este verso del Srimad-Bhagavatam (10.44.14) lo dijeron las mujeres de Mathura cuando vieron a Krsna y a Balarama en el lugar del combate con los grandes luchadores del rey Kamsa, Mustika y Canura.