gopīnāḿ paśupendra-nandana-juṣo bhāvasya kas tāḿ kṛtī
vijñātuḿ kṣamate durūha-padavī-sañcāriṇaḥ prakriyām
āviṣkurvati vaiṣṇavīm api tanuḿ tasmin bhujair jiṣṇubhir
yāsāḿ hanta caturbhir adbhuta-ruciḿ rāgodayaḥ kuñcati
gopīnām — de las gopīs; paśupa-indra-nandana-juṣaḥ — del servicio al hijo del rey de Vraja, Mahārāja Nanda; bhāvasya — extático; kaḥ — qué; tām — ese; kṛtī — hombre erudito; vijñātum — de comprender; kṣamate — es capaz; durūha — muy difícil de comprender; padavī — la posición; sañcāriṇaḥ — que provoca; prakriyām — actividad; āviṣkurvati — Él manifiesta; vaiṣṇavīm — de Viṣṇu; api — ciertamente; tanum — el cuerpo; tasmin — en ese; bhujaiḥ — con brazos; jiṣṇubhiḥ — muy hermosos; yāsām — de las cuales (las gopīs); hanta — ¡ay!; caturbhiḥ — cuatro; adbhuta — maravillosamente; rucim — bellos; rāga-udayaḥ — la evocación de sentimientos extáticos; kuñcati — paraliza.
SIGNIFICADO: Este verso es una cita del Lalita-madhava (6.14) de Srila Rupa Gosvami.