vidhur eti divā virūpatāṁ
śata-patraṁ bata śarvarī-mukhe
iti kena sadā śriyojjvalaṁ
tulanām arhati mat-priyānanam
vidhuḥ - the moon; eti - becomes; divā - by daytime; virūpatām - faded away; śata-patram - he lotus flower; bata - alas; śarvarī-mukhe - in the beginning of evening; iti - thus; kena - with what; sadā - always; śriyā-ujjvalam - brilliant with beauty; tulanām - comparison; arhati - deserves; mat - of Me; priyā - of the dear one; ānanam - the face.
This verse (Vidagdha-mādhava 5.20) is spoken by Śrī Kṛṣṇa to Madhumaṅgala.