ітас-татас тм анустйа рдгікм

анаґа-ва-враа-кгінна-мнаса

ктнутпа са калінда-нандінī

танта-кудже вішасда мдгава

іта-тата — туди-сюди; тм — Її; анустйа — шукаючи; рдгікм — Шріматі Радгарані; анаґа — Купідона; ва-враа — раною від стріли; кгінна-мнаса — з ураженим серцем; кта-анутпа — каючись у Своїй провині; са — Він (Господь Крішна); калінда-нандінī — річки Ямуни; таа-анта — понад берегом; кудже — у кущах; вішасда — побивався; мдгава — Господь Крішна.


Текст

Поранений стрілою Купідона і караючись Своїм неправильним поводженням із Шріматі Радгарані, Мадгава, Господь Крішна, почав розшукувати Її над берегом Ямуни. Коли Йому не вдалося знайти Її, Він зайшов у кущі Вріндавани і став побиватись».

Комментарий

ПОЯСНЕННЯ: Ці два вірші взято з «Ґіта-ґовінди»(3.1–2), яку написав Джаядева Ґосвамі.