śrī-śuka uvāca
ayute dve śatāny aṣṭau
niruddhā yudhi nirjitāḥ
te nirgatā giridroṇyāḿ
malinā mala-vāsasaḥ
kṣut-kṣāmāḥ śuṣka-vadanāḥ
saḿrodha-parikarśitāḥ
dadṛśus te ghana-śyāmaḿ
pīta-kauśeya-vāsasam
śrīvatsāńkaḿ catur-bāhuḿ
padma-garbhāruṇekṣaṇam
cāru-prasanna-vadanaḿ
sphuran-makara-kuṇḍalam
padma-hastaḿ gadā-śańkha
rathāńgair upalakṣitam
kirīṭa-hāra-kaṭaka-
kaṭi-sūtrāńgadāñcitam
bhrājad-vara-maṇi-grīvaḿ
nivītaḿ vana-mālayā
pibanta iva cakṣurbhyāḿ
lihanta iva jihvayā
jighranta iva nāsābhyāḿ
rambhanta iva bāhubhiḥ
praṇemur hata-pāpmāno
mūrdhabhiḥ pādayor hareḥ
śrī-śukaḥ uvāca — Śukadeva Gosvāmī said; ayute — ten thousands; dve — two; śatāni — hundreds; aṣṭau — eight; niruddhāḥ — imprisoned; yudhi — in battle; nirjitāḥ — defeated; te — they; nirgatāḥ — coming out; giridroṇyām — in the fortress of Giridroṇī, Jarāsandha's capital; malināḥ — dirty; mala — dirty; vāsasaḥ — whose clothes; kṣut — by hunger; kṣāmāḥ — emaciated; śuṣka — dried up; vadanāḥ — faces; saḿrodha — by their bondage; parikarśitāḥ — greatly weakened; dadṛśuḥ — saw; te — they; ghana — like a cloud; śyāmam — dark blue; pīta — yellow; kauśeya — of silk; vāsasam — whose clothing; śrīvatsa — by the distinctive sign known as Śrīvatsa; ańkam — marked; catuḥ — four; bāhum — having arms; padma — of a lotus; garbha — like the whorl; aruṇa — pink; īkṣaṇam — eyes; cāru — charming; prasanna — and pleasant; vadanam — face; sphurat — gleaming; makara — shaped like sea monsters; kuṇḍalam — with earrings; padma — a lotus; hastam — in His hand; gadā — by His club; śańkha — conchshell; ratha-ańgaiḥ — and disc weapon; upalakṣitam — identified; kirīṭa — with a helmet; hāra — jeweled necklace; kaṭaka — gold bracelets; kaṭi-sūtra — belt; ańgada — and armlets; añcitam — decorated; bhrājat — brilliant; vara — excellent; maṇi — a jewel (the Kaustubha); grīvam — on His neck; nivītam — hanging (from His neck); vana — of forest flowers; mālayā — with a garland; pibantaḥ — drinking; iva — as if; cakṣurbhyām — with their eyes; lihantaḥ — licking; iva — as if; jihvayā — with their tongues; jighrantaḥ — smelling; iva — as if; nāsābhyām — with their nostrils; rambhantaḥ — embracing; iva — as if; bāhubhiḥ — with their arms; praṇemuḥ — they bowed down; hata — destroyed; pāpmānaḥ — whose sins; mūrdhabhiḥ — with their heads; pādayoḥ — at the feet; hareḥ — of Lord Kṛṣṇa.
Выйдя из крепости, цари увидели перед собой Господа. Тело Его было темно-синее, словно туча, и Он был облачен в наряд из желтого шелка. У Него был знак Шриватса на груди, четыре могучие руки, розоватые глаза, похожие на венчик лотоса, прекрасное, веселое лицо, сверкающие серьги в форме макары, а также лотос, палица, раковина и диск в руках. Он был украшен шлемом, драгоценным ожерельем, золотым поясом и браслетами, а на шее Его красовались сверкающий драгоценный камень Каустубха и гирлянда из лесных цветов.
Цари глазами пили Его красоту, языком им хотелось ощутить вкус Господа, ноздрями они вдыхали аромат Его тела, а руками мысленно обнимали Его.
Освободившись от всех грехов, цари припали к стопам Господа Хари, коснувшись их головой.