svakīyasya prāṇārbuda-sadṛśa-goṣṭhasya virahāt
pralāpān unmādāt satatam ati kurvan vikala-dhīḥ
dadhad bhittau śaśvad vadana-vidhu-gharṣeṇa rudhiraṁ
kṣatotthaṁ gaurāṅgo hṛdaya udayan māṁ madayati

svakīyasya - His own;prāṇa-arbuda - uncountable breaths of life;sadṛśa - like;goṣṭhasya - of Vṛndāvana;virahāt - because of separation;pralāpān - crazy talks;unmādāt - because of madness;satatam - always;ati - very much;kurvan - doing;vikala-dhīḥ - whose intelligence was disturbed;dadhat - oozing forth;bhittau - on the walls;śaśvat - always;vadana-vidhu - of His moonlike face;gharṣeṇa - by rubbing;rudhiram - blood;kṣata-uttham - coming forth from injuries;gaurāṅgaḥ - Lord Śrī Caitanya Mahāprabhu;hṛdaye - in my heart;udayan - rising;mām - me;madayati - maddens.


Текст

«Из-за разлуки со Своими друзьями во Вриндаване, которые были для Него дороже жизни, Шри Чайтанья Махапрабху говорил, как в бреду. Разум Его помутился. День и ночь Он тер Свое луноподобное лицо о стены, так что кровь начинала сочиться из ран. Пусть же этот образ Шри Чайтаньи Махапрабху всплывет в моем сердце и заставит меня сойти с ума от любви».

Комментарий