jaṅghādhas-taṭa-saṅgi-dakṣiṇa-padaṁ kiñcid vibhugna-trikaṁ
sāci-stambhita-kandharaṁ sakhi tiraḥ-sañcāri-netrāñcalam
vamśīṁ kuṭmalite dadhānam adhare lolāṅgulī-saṅgatāṁ
riṅgad-bhrū-bhramaraṁ varāṅgi paramānandaṁ puraḥ svī-kuru

jaṅghā - of the shin;adhaḥ-taṭa - at the lower border;saṅgi - connected;dakṣiṇa-padam - the right foot;kiñcit - slightly;vibhugna-trikam - the middle of the body bent in three places;sāci-stambhita-kandharam - whose neck is fixed in a curve to the side;sakhi - O friend;tiraḥ-sañcāri - roaming sideways;netra-añcalam - whose borders of the eyes;vamśīm - flute;kuṭmalite - shut like a flower bud;dadhānam - placing;adhare - on the lips;lola-aṅgulī-saṅgatām - joined with fingers moving here and there;riṅgat-bhrū - whose slowly moving eyebrows;bhramaram - like bumblebees;vara-aṅgi - O most beautiful one;parama-ānandam - the personality of bliss;puraḥ - situated in front;svī-kuru - just accept.


Текст

„О моя прекрасная подруга, пожалуйста, прими Верховного Господа, который стоит перед Тобой, полный трансцендентного блаженства. Уголки Его глаз блуждают, а Его брови медленно движутся, подобно шмелям, на лотосе Его лица. Он стоит, поставив правую ступню на землю под левым коленом, средняя часть Его тела изогнута в трех местах, а Его шея изящно склонена набок. Стоя в этой позе, Он прижимает флейту к сложенным, как цветочный бутон, губам и перебирает по ней пальцами“.

Комментарий

Этот стих из «Лалита-Мадхава-натаки» (4.27), десятиактной пьесы Шрилы Рупы Госвами, произносит Лалитадеви, обращаясь к Радхарани.