यो मामतिथिमायातमातिथ्येन निमन्त्र्य च ।
अदत्त्वा भुक्तवांस्तस्य सद्यस्ते दर्शये फलम् ॥४५॥

yo mām atithim āyātam

ātithyena nimantrya ca

adattvā bhuktavāḿs tasya

sadyas te darśaye phalam

yaḥ — este hombre que; mām — a mí; atithim — que, como huésped e invitado; āyātam — había venido aquí; ātithyena — con el recibimiento de una visita; nimantrya — después de invitarme; ca — también; adattvā — sin dar (comida); bhuktavān — ha comido él mismo; tasya — de él; sadyaḥ — inmediatamente; te — de ti; darśaye — voy a mostrarte; phalam — el resultado.


Texto

Maharaja Ambarisa, me has invitado a comer, pero, en lugar de servirme a mí, que soy tu invitado, te has puesto a comer sin esperarme. Aguarda y verás el castigo que te doy por tu mala conducta.

Significado

El devoto no puede ser vencido por ningún supuesto yogi místico. Esto quedará demostrado con el fracaso de Durvasa Muni en su intento de castigar a Maharaja Ambarisa. Harav abhaktasya kuto mahad-gunah (Bhag. 5.18.12). Quien no es devoto puro del Señor no tiene buenas cualidades, aunque sea un gran místico, filósofo o trabajador fruitivo. Sólo el devoto sale victorioso en toda circunstancia, como se verá en este episodio, que trata del conflicto entre Durvasa y Maharaja Ambarisa.