mādhavā vṛṣṇayo rājan
yādavāś ceti saḿjñitāḥ
yadu-putrasya ca kroṣṭoḥ
putro vṛjinavāḿs tataḥ
svāhito 'to viṣadgur vai
tasya citrarathas tataḥ
śaśabindur mahā-yogī
mahā-bhāgo mahān abhūt
caturdaśa-mahāratnaś
cakravarty aparājitaḥ
mādhavāḥ — la dinastía que comienza con Madhu; vṛṣṇayaḥ — la dinastía que comienza con Vṛṣṇi; rājan — ¡oh, rey (Mahārāja Parīkṣit)!; yādavāḥ — la dinastía que comienza con Yadu; ca — y; iti — así; saṁjñitāḥ — que reciben los nombres de esas personas; yadu-putrasya — del hijo de Yadu; ca — también; kroṣṭoḥ — de Kroṣṭā; putraḥ — el hijo; vṛjinavān — su nombre fue Vṛjinavān; tataḥ — de él (de Vṛjinavān); svāhitaḥ — Svāhita; ataḥ — a continuación; viṣadguḥ — un hijo llamado Viṣadgu; vai — en verdad; tasya — de él; citrarathaḥ — Citraratha; tataḥ — de él; śaśabinduḥ — Śaśabindu; mahā-yogī — un gran místico; mahā-bhāgaḥ — muy afortunado; mahān — una gran personalidad; abhūt — fue; caturdaśa-mahāratnaḥ — catorce tipos de grandes opulencias; cakravartī — poseyó como emperador; aparājitaḥ — no vencido por nadie.
En el Markandeya Purana se detallan los catorce tipos de grandes joyas: (1)un elefante, (2)un caballo, (3)una cuadriga, (4)una esposa, (5)flechas, (6)un fondo de riquezas, (7)un collar de flores, (8)ropas valiosas, (9)árboles, (10)una lanza, (11)un lazo, (12)joyas, (13)una sombrilla, y (14)principios regulativos. Para ser emperador es necesario poseer las catorce opulencias que poseía Sasabindu.