ब्रह्मक्षत्रस्य वै योनिर्वंशो देवर्षिसत्कृतः ॥४४॥
क्षेमकं प्राप्य राजानं संस्थां प्राप्स्यति वै कलौ ।
अथ मागधराजानो भाविनो ये वदामि ते ॥४५॥
daṇḍapāṇir nimis tasya
kṣemako bhavitā yataḥ
brahma-kṣatrasya vai yonir
vaḿśo devarṣi-satkṛtaḥ
kṣemakaḿ prāpya rājānaḿ
saḿsthāḿ prāpsyati vai kalau
atha māgadha-rājāno
bhāvino ye vadāmi te
daṇá¸apÄṇiḥ — Daṇá¸apÄṇi; nimiḥ — Nimi; tasya — de él (de MahÄ«nara); ká¹£emakaḥ — un hijo llamado Ká¹£emaka; bhavitÄ â€” nacerá; yataḥ — de quien (Nimi); brahma-ká¹£atrasya — de brÄhmaṇas y ká¹£atriyas; vai — en verdad; yoniḥ — el origen; vaá¹Å›aḥ — la dinastÃa; deva-ṛṣi-satká¹›taḥ — respetada por semidioses y grandes personas santas; ká¹£emakam — el rey Ká¹£emaka; prÄpya — hasta ese momento; rÄjÄnam — el monarca; saá¹sthÄm — su final; prÄpsyati — será; vai — en verdad; kalau — en este Kali-yuga; atha — a continuación; mÄgadha-rÄjÄnaḥ — los reyes de la dinastÃa MÄgadha; bhÄvinaḥ — el futuro; ye — todos aquellos que; vadÄmi — voy a explicar; te — a ti.
