इति प्रभाष्य पानीयं म्रियमाणः पिपासया ।
पुल्कसायाददाद्धीरो निसर्गकरुणो नृपः ॥१४॥

iti prabhāṣya pānīyaḿ

mriyamāṇaḥ pipāsayā

pulkasāyādadād dhīro

nisarga-karuṇo nṛpaḥ

iti — así; prabhāṣya — haciendo esta afirmación; pānīyam — agua de beber; mriyamāṇaḥ — aunque al borde la muerte; pipāsayā — por la sed; pulkasāya — al caṇḍāla de baja clase; adadāt — entregó; dhīraḥ — sobrio; nisarga-karuṇaḥ — muy bondadoso por naturaleza; nṛpaḥ — el rey.


Texto

Con estas palabras, y aunque estaba a punto de morir de sed, el rey Rantideva ofreció al candala su propia ración de agua sin dudarlo un instante, pues era muy bondadoso y sobrio por naturaleza.

Significado