तस्यैवं वितथे वंशे तदर्थं यजतः सुतम् ।
मरुत्स्तोमेन मरुतो भरद्वाजमुपाददुः ॥३५॥

tasyaivaḿ vitathe vaḿśe

tad-arthaḿ yajataḥ sutam

marut-stomena maruto

bharadvājam upādaduḥ

tasya — suyo (de Mahārāja Bharata); evam — así; vitathe — fracasado; vaṁśe — en generar descendientes; tat-artham — para tener hijos; yajataḥ — celebrar sacrificios; sutam — un hijo; marut-stomena — con la celebración de un sacrificio marut-stoma; marutaḥ — los semidioses Maruts; bharadvājam — a Bharadvāja; upādaduḥ — dieron.


Texto

Tras ver fracasar así sus aspiraciones a ser padre, el rey celebró un sacrificio marut-stoma para tener un hijo. Los semidioses Maruts, plenamente satisfechos con él, le dieron un hijo llamado Bharadvaja.

Significado