ज्येष्ठं मन्त्रदृशं चक्रुस्त्वामन्वञ्चो वयं स्म हि ।
विश्वामित्रः सुतानाह वीरवन्तो भविष्यथ ।
ये मानं मेऽनुगृह्णन्तो वीरवन्तमकर्त माम् ॥३५॥

jyeṣṭhaḿ mantra-dṛśaḿ cakrus

tvām anvañco vayaḿ sma hi

viśvāmitraḥ sutān āha

vīravanto bhaviṣyatha

ye mānaḿ me 'nugṛhṇanto

vīravantam akarta mām

jyeṣṭham — el mayor; mantra-dṛśam — un vidente de mantras; cakruḥ — aceptaron; tvām — a ti; anvañcaḥ — hemos aceptado seguir; vayam — nosotros; sma — en verdad; hi — ciertamente; viśvāmitraḥ — el gran sabio Viśvāmitra; sutān — a los hijos obedientes; āha — dijo; vīra-vantaḥ — padres de hijos; bhaviṣyatha — sed en el futuro; ye — todos vosotros quienes; mānam — honor; me — mío; anugṛhṇantaḥ — aceptado; vīra-vantam — el padre de buenos hijos; akarta — habéis hecho; mām — a mí.


Texto

De ese modo, los Madhucchandas más jóvenes aceptaron a Sunahsepha como hermano mayor y le dijeron: «Seguiremos tus órdenes». Visvamitra dijo entonces a los hijos que le habían obedecido: «Me siento muy satisfecho de que hayáis aceptado a Sunahsepha como hermano mayor. Al obedecer mi orden, habéis hecho de mí un padre de hijos dignos. Por eso os bendigo a todos para que también vosotros seáis padres».

Significado

De los cien hijos, la mitad desobedecieron a Visvamitra y no quisieron aceptar a Sunahsepha como hermano mayor, pero la otra mitad siguieron su orden. El padre dio entonces a los hijos obedientes la bendición de que también ellos serían padres. Si no hubieran actuado así, también les habría maldecido a ser mlecchas sin hijos.