आस्तेऽद्यापि महेन्द्राद्रौ न्यस्तदण्डः प्रशान्तधीः ।
उपगीयमानचरितः सिद्धगन्धर्वचारणैः ॥२६॥

āste 'dyāpi mahendrādrau

nyasta-daṇḍaḥ praśānta-dhīḥ

upagīyamāna-caritaḥ

siddha-gandharva-cāraṇaiḥ

āste — existe todavía; adya api — aún ahora; mahendra-adrau — en la montañosa región de Mahendra; nyasta-daṇḍaḥ — habiendo abandonado sus armas de kṣatriya (el arco, las flechas y el hacha); praśānta — completamente satisfecho en su papel de brāhmaṇa; dhīḥ — con esa inteligencia; upagīyamāna-caritaḥ — venerado y adorado por su carácter y actividades sublimes; siddha-gandharva-cāraṇaiḥ — por personas celestiales como los habitantes de Gandharvaloka, Siddhaloka y Cāraṇaloka.


Texto

El Señor Parasurama vive todavía, en la montañosa región de Mahendra. En su papel de brahmana inteligente, vive completamente satisfecho y ha abandonado todas sus armas de ksatriya. Los siddhas, caranas, gandharvas y otros seres celestiales le veneran, le adoran y le ofrecen oraciones glorificando sus actividades y su sublime personalidad.

Significado