तस्यात्मयोनिरकृत बुध इत्यभिधां नृप ।
बुद्ध्या गम्भीरया येन पुत्रेणापोडुराण् मुदम् ॥१४॥

tasyātma-yonir akṛta

budha ity abhidhāḿ nṛpa

buddhyā gambhīrayā yena

putreṇāpoḍurāṇ mudam

tasya — del niño; ātma-yoniḥ — el Señor Brahmā; akṛta — hizo; budhaḥ — Budha; iti — así; abhidhām — el nombre; nṛpa — ¡oh, rey Parīkṣit!; buddhyā — con inteligencia; gambhīrayā — de gran profundidad; yena — por quien; putreṇa — con ese hijo; āpa — tuvo; uḍurāṭ — el dios de la Luna; mudam — alegría.


Texto

¡Oh, Maharaja Pariksit!, al ver la profunda inteligencia del niño, el Señor Brahma le dio el nombre de Budha. Aquel hijo proporcionó una enorme dicha al dios de la Luna, el que gobierna las estrellas.

Significado