श्रीशुक उवाच
कुशस्य चातिथिस्तस्मान्निषधस्तत्सुतो नभः ।
पुण्डरीकोऽथ तत्पुत्रः क्षेमधन्वाभवत्ततः ॥१॥

śrī-śuka uvāca

kuśasya cātithis tasmān

niṣadhas tat-suto nabhaḥ

puṇḍarīko 'tha tat-putraḥ

kṣemadhanvābhavat tataḥ

śrī-śukaḥ uvāca — Śrī Śukadeva Gosvāmī dijo; kuśasya — de Kuśa, el hijo del Señor Rāmacandra; ca — también; atithiḥ — Atithi; tasmāt — de él; niṣadhaḥ — Niṣadha; tat-sutaḥ — su hijo; nabhaḥ — Nabha; puṇḍarīkaḥ — Puṇḍarīka; atha — a continuación; tat-putraḥ — su hijo; kṣemadhanvā — Kṣemadhanvā; abhavat — fue; tataḥ — a continuación.


Texto

Sukadeva Gosvami dijo: El hijo de Ramacandra fue Kusa, el hijo de Kusa fue Atithi, el hijo de Atithi fue Nisadha, y el hijo de Nisadha fue Nabha. El hijo de Nabha fue Pundarika, y de Pundarika nació Ksemadhanva.

Significado