रामः प्रियतमां भार्यां दीनां वीक्ष्यान्वकम्पत ।
आत्मसन्दर्शनाह्लादविकसन्मुखपङ्कजाम् ॥३१॥

rāmaḥ priyatamāḿ bhāryāḿ

dīnāḿ vīkṣyānvakampata

ātma-sandarśanāhlāda-

vikasan-mukha-pańkajām

rāmaḥ — el Señor Rāmacandra; priya-tamām — a Su muy querida; bhāryām — esposa; dīnām — en un estado tan lamentable; vīkṣya — al ver; anvakampata — sintió una gran compasión; ātma-sandarśana — cuando se ve al amado; āhlāda — un éxtasis de vida dichosa; vikasat — manifestar; mukha — boca; paṅkajām — como un loto.


Texto

Al ver a Su esposa en aquel estado, el Señor Ramacandra sintió muchísima compasión. La felicidad que ella sintió al ver ante sí a su amado Ramacandra fue inmensa, y se reflejó en su boca de loto.

Significado