śrī-balir uvāca
aho praṇāmāya kṛtaḥ samudyamaḥ
prapanna-bhaktārtha-vidhau samāhitaḥ
yal loka-pālais tvad-anugraho 'marair
alabdha-pūrvo 'pasade 'sure 'rpitaḥ
Å›rÄ«-baliḥ uvÄca — Bali MahÄrÄja dijo; aho — ¡ay!; praṇÄmÄya — de ofrecer respetuosas reverencias; ká¹›taḥ — hice; samudyamaḥ — sólo un intento; prapanna-bhakta-artha-vidhau — de los principios regulativos seguidos por devotos puros; samÄhitaḥ — tiene la capacidad; yat — eso; loka-pÄlaiḥ — por los lÃderes de los planetas; tvat-anugrahaḥ — Tu misericordia sin causa; amaraiḥ — por los semidioses; alabdha-pÅ«rvaḥ — no obtenida anteriormente; apasade — a una persona caÃda como yo; asure — perteneciente a la comunidad asura; arpitaḥ — dotado.
Cuando Vamanadeva apareció ante Bali Maharaja, éste inmediatamente quiso ofrecerle reverencias respetuosas, pero tuvo que contenerse debido a la presencia de Sukracarya y otros demonios. Sin embargo, el Señor es tan misericordioso que, aunque Bali Maharaja no llegó a ofrecerle reverencias, sino que sólo trató de hacerlo mentalmente, la Suprema Personalidad de Dios le bendijo, y fue tan misericordioso con él que ni siquiera los semidioses podrÃan aspirar nunca a nada semejante. Como se confirma en la Bhagavad-gita (2.40): svalpam apy asya dharmasya trayate mahato bhayat: «Un pequeño avance en esta senda puede protegernos del más peligroso tipo de temor». La Suprema Personalidad de Dios recibe el nombre de bhava-grahi janardana, pues sólo tiene en cuenta la esencia de la actitud del devoto. Si el devoto se entrega sinceramente a Él, el Señor, que es la Superalma en el corazón de todos, lo percibe de inmediato. AsÃ, si un devoto es serio y sincero interiormente, el Señor acepta su servicio, aunque desde el punto de vista externo no esté plenamente consagrado a servirle. Asà pues, el Señor recibe el nombre de bhava-grahi janardana, porque acepta la esencia de la mentalidad devocional.