तस्य द्रोण्यां भगवतो वरुणस्य महात्मनः ।
उद्यानमृतुमन्नाम आक्रीडं सुरयोषिताम् ॥९॥
सर्वतोऽलङ्कृतं दिव्यैर्नित्यपुष्पफलद्रुमैः ।
मन्दारैः पारिजातैश्च पाटलाशोकचम्पकैः ॥१०॥
चूतैः पियालैः पनसैराम्रैराम्रातकैरपि ।
क्रमुकैर्नारिकेलैश्च खर्जूरैर्बीजपूरकैः ॥११॥
मधुकैः शालतालैश्च तमालैरसनार्जुनैः ।
अरिष्टोडुम्बरप्लक्षैर्वटैः किंशुकचन्दनैः ॥१२॥
पिचुमर्दैः कोविदारैः सरलैः सुरदारुभिः ।
द्राक्षेक्षुरम्भाजम्बुभिर्बदर्यक्षाभयामलैः ॥१३॥

tasya droṇyāḿ bhagavato

varuṇasya mahātmanaḥ

udyānam ṛtuman nāma

ākrīḍaḿ sura-yoṣitām

sarvato 'lańkṛtaḿ divyair

nitya-puṣpa-phala-drumaiḥ

mandāraiḥ pārijātaiś ca

pāṭalāśoka-campakaiḥ

cūtaiḥ piyālaiḥ panasair

āmrair āmrātakair api

kramukair nārikelaiś ca

kharjūrair bījapūrakaiḥ

madhukaiḥ śāla-tālaiś ca

tamālair asanārjunaiḥ

ariṣṭoḍumbara-plakṣair

vaṭaiḥ kiḿśuka-candanaiḥ

picumardaiḥ kovidāraiḥ

saralaiḥ sura-dārubhiḥ

drākṣekṣu-rambhā-jambubhir

badary-akṣābhayāmalaiḥ

tasya — de esa montaña (Trikūṭa); droṇyām — en un valle; bhagavataḥ — de la gran personalidad; varuṇasya — el semidiós Varuṇa; mahā-ātmanaḥ — que es un gran devoto del Señor; udyānam — un jardín; ṛtumat — Ṛtumat; nāma — de nombre; ākrīḍam — un lugar de diversiones y juegos; sura-yoṣitām — de las muchachas celestiales; sarvataḥ — por todas partes; alaṅkṛtam — hermosamente adornado; divyaiḥ — que pertenecía a los semidioses; nitya — siempre; puṣpa — de flores; phala — y frutas; drumaiḥ — con árboles; mandāraiḥ — mandāra; pārijātaiḥ — pārijāta; ca — también; pāṭala — pāṭala; aśoka — aśoka; campakaiḥ — campaka; cūtaiḥ — frutas cuta; piyālaiḥ — frutas piyāla; panasaiḥ — frutas panasa; āmraiḥ — mangos; āmrātakaiḥ — las amargas frutas āmrātaka; api — también; kramukaiḥ — frutas kramuka; nārikelaiḥ — cocoteros; ca — y; kharjūraiḥ — palmas datileras; bījapūrakaiḥ — granadas; madhukaiḥ — frutas madhuka; śāla-tālaiḥ — fruta de palma; ca — y; tamālaiḥ — árboles tamāla; asana — árboles asana; arjunaiḥ — árboles arjuna; ariṣṭa — frutas ariṣṭa; uḍumbara — grandes árboles uḍumbara; plakṣaiḥ — árboles plakṣa; vaṭaiḥ — árboles de los banianos; kiṁśuka — flores rojas sin aroma; candanaiḥ — sándalos; picumardaiḥ — flores picumarda; kovidāraiḥ — frutas kovidāra; saralaiḥ — árboles sarala; sura-dārubhiḥ — árboles sura-dāru; drākṣā — uvas; ikṣuḥ — caña de azúcar; rambhā — bananas; jambubhiḥ — frutas jambu; badarī — frutas badarī; akṣa — frutas akṣa; abhaya — frutas abhaya; āmalaiḥ — āmalakī, una fruta amarga.


Texto

En un valle de la montaña Trikuta se encontraba el jardín de Ṛtumat, que pertenecía al gran devoto Varuna; en él se divertían las muchachas celestiales. Crecían allí flores y frutas en todas las estaciones. Había mandaras, parijatas, patalas, asokas, campakas, cutas, piyalas, panasas, mangos, amratakas,kramukas, cocoteros, palmas datileras y árboles de granada. Había madhukas, palmeras, tamalas, asanas, arjunas, aristas, udumbaras, plaksas, árboles de los banianos, kimsukas y sándalos. También había picumardas, kovidaras, saralas, sura-darus, uvas, caña de azúcar, bananas, pomarrosas, badaris, aksas, abhayas y amalakis.

Significado