न तद्दानं प्रशंसन्ति येन वृत्तिर्विपद्यते ।
दानं यज्ञस्तपः कर्म लोके वृत्तिमतो यतः ॥३६॥

na tad dānaḿ praśaḿsanti

yena vṛttir vipadyate

dānaḿ yajñas tapaḥ karma

loke vṛttimato yataḥ

na — no; tat — esa; dānam — caridad; praśaṁsanti — las personas santas alaban; yena — con la cual; vṛttiḥ — el propio sustento; vipadyate — se pone en peligro; dānam — caridad; yajñaḥ — sacrificio; tapaḥ — austeridad; karma — actividades fruitivas; loke — en el mundo; vṛttimataḥ — conforme a los medios de sustento; yataḥ — así como es.


Texto

Los sabios eruditos no alaban la caridad que hace peligrar las propias posibilidades de subsistir. Los actos de caridad, sacrificio y austeridad, así como las actividades fruitivas, son posibles para quien puede ganarse su propio sustento. [Y no lo son para quien no puede mantenerse].

Significado