अदितेर्धिष्ठितं गर्भं भगवन्तं सनातनम् ।
हिरण्यगर्भो विज्ञाय समीडे गुह्यनामभिः ॥२४॥

aditer dhiṣṭhitaḿ garbhaḿ

bhagavantaḿ sanātanam

hiraṇyagarbho vijñāya

samīḍe guhya-nāmabhiḥ

aditeḥ — en el vientre de Aditi; dhiṣṭhitam — establecida; garbham — preñez; bhagavantam — a la Suprema Personalidad de Dios; sanātanam — que es eterno; hiraṇyagarbhaḥ — el Señor Brahmā; vijñāya — sabiendo esto; samīḍe — ofreció oraciones; guhya-nāmabhiḥ — con nombres trascendentales.


Texto

El Señor Brahma, al comprender que la Suprema Personalidad de Dios estaba dentro del vientre de Aditi, ofreció oraciones al Señor recitando nombres trascendentales.

Significado

La Suprema Personalidad de Dios está en todas partes (andantara-stha-paramanu-cayantara-stham). Por lo tanto, cuando se cantan Sus trascendentales nombres - Hare Krsna, Hare Krsna, Krsna Krsna, Hare Hare/ Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare - , ese saṅkirtana Le complace directamente. La presencia de la Suprema Personalidad de Dios es una realidad; Él no está ausente; y, cuando el devoto pronuncia el nombre trascendental, ese sonido no es material. Por lo tanto, la Suprema Personalidad de Dios Se siente naturalmente complacido. El devoto sabe que el Señor está en todas partes y que puede complacerle por el simple hecho de cantar Su santo nombre.