नृत्यवादित्रगीतैश्च स्तुतिभिः स्वस्तिवाचकैः ।
कारयेत्तत्कथाभिश्च पूजां भगवतोऽन्वहम् ॥५७॥

nṛtya-vāditra-gītaiś ca

stutibhiḥ svasti-vācakaiḥ

kārayet tat-kathābhiś ca

pūjāḿ bhagavato 'nvaham

nṛtya — con danza; vāditra — con tambores; gītaiḥ — y con cánticos; ca — también; stutibhiḥ — con mantras auspiciosos; svasti-vācakaiḥ — ofreciendo oraciones; kārayet — debe realizar; tat-kathābhiḥ — con la recitación del Bhāgavatam, la Bhagavad-gītā y Escrituras semejantes; ca — también; pūjām — adoración; bhagavataḥ — de la Suprema Personalidad de Dios, Viṣṇu; anvaham — cada día (desde pratipat a trayodaśī).


Texto

Esta ceremonia debe realizarse todos los días, desde pratipat hasta trayodasi, con acompañamiento de danzas, cantos, tambores, la recitación de oraciones y mantras plenamente auspiciosos, y la lectura del Srimad-Bhagavatam. De ese modo, se debe adorar a la Suprema Personalidad de Dios.

Significado