श्रीशुक उवाच
पराजितश्रीरसुभिश्च हापितो
हीन्द्रेण राजन्भृगुभिः स जीवितः ।
सर्वात्मना तानभजद् भृगून्बलिः
शिष्यो महात्मार्थनिवेदनेन ॥३॥

śrī-śuka uvāca

parājita-śrīr asubhiś ca hāpito

hīndreṇa rājan bhṛgubhiḥ sa jīvitaḥ

sarvātmanā tān abhajad bhṛgūn baliḥ

śiṣyo mahātmārtha-nivedanena

śrī-śukaḥ uvāca — Śrī Śukadeva Gosvāmī dijo; parājita — al ser vencido; śrīḥ — opulencias; asubhiḥ ca — de la vida también; hāpitaḥ — privado; hi — en verdad; indreṇa — por el rey Indra; rājan — ¡oh, rey!; bhṛgubhiḥ — por los descendientes de Bhṛgu Muni; saḥ — él (Bali Mahārāja); jīvitaḥ — devuelto a la vida; sarva-ātmanā — con plena sumisión; tān — a ellos; abhajat — adoró; bhṛgūn — a los descendientes de Bhṛgu Muni; baliḥ — Mahārāja Bali; śiṣyaḥ — un discípulo; mahātmā — la gran alma; artha-nivedanena — por darles todo.


Texto

Sukadeva Gosvami dijo: ¡Oh, rey!, Bali Maharaja perdió toda su opulencia y murió en el combate, pero Sukracarya, un descendiente de Bhrgu Muni, lo volvió a la vida. Debido a ello, la gran alma Bali Maharaja se hizo discípulo de Sukracarya y comenzó a servirle con gran fe, ofreciéndole todo lo que tenía.

Significado