इक्ष्वाकुर्नभगश्चैव धृष्टः शर्यातिरेव च ।
नरिष्यन्तोऽथ नाभागः सप्तमो दिष्ट उच्यते ॥२॥
तरूषश्च पृषध्रश्च दशमो वसुमान्स्मृतः ।
मनोर्वैवस्वतस्यैते दशपुत्राः परन्तप ॥३॥

ikṣvākur nabhagaś caiva

dhṛṣṭaḥ śaryātir eva ca

nariṣyanto 'tha nābhāgaḥ

saptamo diṣṭa ucyate

tarūṣaś ca pṛṣadhraś ca

daśamo vasumān smṛtaḥ

manor vaivasvatasyaite

daśa-putrāḥ parantapa

ikṣvākuḥ — Ikṣvāku; nabhagaḥ — Nabhaga; ca — también; eva — en verdad; dhṛṣṭaḥ — Dhṛṣṭa; śaryātiḥ — Śaryāti; eva — ciertamente; ca — también; nariṣyantaḥ — Nariṣyanta; atha — así como; nābhāgaḥ — Nābhāga; saptamaḥ — el séptimo; diṣṭaḥ — Diṣṭa; ucyate — así llamado; tarūṣaḥ ca — y Tarūṣa; pṛṣadhraḥ ca — y Pṛṣadhra; daśamaḥ — el décimo; vasumān — Vasumān; smṛtaḥ — conocido; manoḥ — de Manu; vaivasvatasya — de Vaivasvata; ete — todos estos; daśa-putrāḥ — diez hijos; parantapa — ¡oh, rey!.


Texto

¡Oh, rey Pariksit!, entre los diez hijos de Manu están Iksvaku, Nabhaga, Dhrsta, Saryati, Narisyanta y Nabhaga. El séptimo hijo se llamó Dista. Luego vienen Tarusa y Prsadhra, y el décimo es Vasuman.

Significado