वृषध्वजो निशम्येदं योषिद्रूपेण दानवान् ।
मोहयित्वा सुरगणान्हरिः सोममपाययत् ॥१॥
वृषमारुह्य गिरिशः सर्वभूतगणैर्वृतः ।
सह देव्या ययौ द्रष्टुं यत्रास्ते मधुसूदनः ॥२॥
śrī-bādarāyaṇir uvāca
vṛṣa-dhvajo niśamyedaḿ
yoṣid-rūpeṇa dānavān
mohayitvā sura-gaṇān
hariḥ somam apāyayat
vṛṣam āruhya giriśaḥ
sarva-bhūta-gaṇair vṛtaḥ
saha devyā yayau draṣṭuḿ
yatrāste madhusūdanaḥ
Å›rÄ«-bÄdarÄyaṇiḥ uvÄca — ÅšrÄ« Åšukadeva GosvÄmÄ« dijo; vṛṣa-dhvajaḥ — el Señor Åšiva, que viaja montado en un toro; niÅ›amya — al escuchar; idam — estas (noticias); yoá¹£it-rÅ«peṇa — adoptando una forma de mujer; dÄnavÄn — a los demonios; mohayitvÄ â€” encantando; sura-gaṇÄn — a los semidioses; hariḥ — la Suprema Personalidad de Dios; somam — néctar; apÄyayat — hizo que bebiesen; vṛṣam — en el toro; Äruhya — montando; giriÅ›aḥ — el Señor Åšiva; sarva — todos; bhÅ«ta-gaṇaiḥ — por los fantasmas; vá¹›taḥ — rodeado; saha devyÄ â€” con UmÄ; yayau — fue; draá¹£á¹um — a ver; yatra — donde; Äste — reside; madhusÅ«danaḥ — el Señor Viṣṇu.
