तथेति शनकै राजन्महाभागवतोऽर्भकः ।
उपेत्य भुवि कायेन ननाम विधृताञ्जलिः ॥४॥

tatheti śanakai rājan

mahā-bhāgavato 'rbhakaḥ

upetya bhuvi kāyena

nanāma vidhṛtāñjaliḥ

tathā — que así sea; iti — asintiendo a las palabras del Señor Brahmā; śanakaiḥ — muy despacio; rājan — ¡oh, rey (Yudhiṣṭhira)!; mahā-bhāgavataḥ — el devoto grande y excelso (Prahlāda Mahārāja); arbhakaḥ — aunque no era más que un niño; upetya — acercándose poco a poco; bhuvi — en el suelo; kāyena — con el cuerpo; nanāma — ofreció respetuosas reverencias; vidhṛta-añjaliḥ — juntando las manos.


Texto

Narada Muni continuó: ¡Oh, rey!, el glorioso devoto Prahlada Maharaja, aunque no era más que un niño, asintió a las palabras del Señor Brahma. Avanzó lentamente hacia el Señor Nrsimhadeva y se postró ante Él, ofreciéndole sus respetuosas reverencias con las manos juntas.

Significado