विष्वक् स्फुरन्तं ग्रहणातुरं हरि
र्व्यालो यथाखुं कुलिशाक्षतत्वचम् ।
द्वार्यूरुमापत्य ददार लीलया
नखैर्यथाहिं गरुडो महाविषम् ॥२९॥

viṣvak sphurantaḿ grahaṇāturaḿ harir

vyālo yathākhuḿ kuliśākṣata-tvacam

dvāry ūrum āpatya dadāra līlayā

nakhair yathāhiḿ garuḍo mahā-viṣam

viṣvak — en todas direcciones; sphurantam — moviendo sus miembros; grahaṇa-āturam — afligido por haber sido capturado; hariḥ — la Suprema Personalidad de Dios, Nṛsiṁhadeva; vyālaḥ — una serpiente; yathā — como; ākhum — a un ratón; kuliśa-akṣata — a quien ni siquiera el rayo de Indra podía herir; tvacam — cuya piel; dvāri — en el umbral de la puerta; ūrum — sobre Sus muslos; āpatya — poniendo; dadāra — atravesó; līlayā — con gran facilidad; nakhaiḥ — con las uñas; yathā — tal como; ahim — a una serpiente; garuḍaḥ — Garuḍa, el portador del Señor Viṣṇu; mahā-viṣam — muy venenosa.


Texto

Del mismo modo que una serpiente atrapa un ratón o Garuda una serpiente muy venenosa, el Señor Nrsimhadeva atrapó a Hiranyakasipu, a quien ni siquiera el rayo de Indra podía herir. Mientras Hiranyakasipu agitaba sus miembros en todas direcciones, muy afligido por verse atrapado, el Señor Nrsimhadeva puso al demonio en Su regazo, sujetándole sobre los muslos, y, en el umbral de la sala de asambleas, el Señor, con gran facilidad, lo deshizo en pedazos con las uñas de la mano.

Significado

Hiranyakasipu había recibido del Señor Brahma la bendición de que no moriría ni en la tierra ni en el cielo. Por eso, para mantener intacta la promesa del Señor Brahma, Nrsimhadeva puso el cuerpo de Hiranyakasipu sobre Su regazo, que no era ni tierra ni cielo. Hiranyakasipu había recibido la bendición de que no moriría ni de día ni de noche, y el Señor, para mantener esa promesa de Brahma, le mató al atardecer; esa hora es el final del día y el principio de la noche, pero no es ni de día ni de noche. Hiranyakasipu había recibido del Señor Brahma la bendición de que no le mataría ningún arma ni ninguna persona, viva o muerta, y el Señor Nrsimhadeva, para mantener la palabra de Brahma, atravesó el cuerpo de Hiranyakasipu con Sus uñas, que no eran armas y que no estaban ni vivas ni muertas. De las uñas, en realidad, puede decirse que están muertas, pero también se puede decir que están vivas. Para mantener intactas todas las bendiciones del Señor Brahma, el Señor Nrsimhadeva mató al gran demonio Hiranyakasipu de un modo paradójico, pero, al mismo tiempo, con gran facilidad.