taḿ śyena-vegaḿ śata-candra-vartmabhiś
carantam acchidram upary-adho hariḥ
kṛtvāṭṭa-hāsaḿ kharam utsvanolbaṇaḿ
nimīlitākṣaḿ jagṛhe mahā-javaḥ
tam — a él (a Hiraṇyakaśipu); śyena-vegam — con la velocidad de un halcón; śata- candra-vartmabhiḥ — con las maniobras de su espada y su escudo, marcado con cien lunas; carantam — moviéndose; acchidram — sin ningún punto débil; upari- adhaḥ — arriba y abajo; hariḥ — la Suprema Personalidad de Dios; kṛtvā — haciendo; aṭṭa-hāsam — risa en voz alta; kharam — muy estridente; utsvana-ulbaṇam — muy aterradora debido a su gran sonido; nimīlita — cerrados; akṣam — ojos; jagṛhe — atrapó; mahā-javaḥ — el muy poderoso Señor.