उप्यमानं मुहुः क्षेत्रं स्वयं निर्वीर्यतामियात् ।
न कल्पते पुनः सूत्यै उप्तं बीजं च नश्यति ॥३३॥
एवं कामाशयं चित्तं कामानामतिसेवया ।
विरज्येत यथा राजन्नग्निवत् कामबिन्दुभिः ॥३४॥

upyamānaḿ muhuḥ kṣetraḿ

svayaḿ nirvīryatām iyāt

na kalpate punaḥ sūtyai

uptaḿ bījaḿ ca naśyati

evaḿ kāmāśayaḿ cittaḿ

kāmānām atisevayā

virajyeta yathā rājann

agnivat kāma-bindubhiḥ


Texto

Mi querido rey, cuando un campo de cultivo se siembra año tras año, su fertilidad disminuye, y las semillas sembradas en él se pierden. Unas gotas de ghi nunca apagarán un fuego, pero un gran chorro de ghi si lo hará; del mismo modo, el exceso de complacencia de los deseos de disfrute apaga esos deseos por entero.

Significado

Si salpicamos gotas de ghi constantemente sobre un fuego, el fuego no se apagará, pero si de golpe le vertemos encima una buena cantidad de ghi, es muy probable que se apague completamente. De manera similar, a los que son demasiado pecaminosos y han tenido que nacer en clases inferiores, se les permite disfrutar de esas actividades pecaminosas sin restricción, ya que, de ese modo, es probable que acaben hartándose de esas actividades y reciban una oportunidad de purificarse.