tasya ha vā itthaḿ varṣmaṇā varīyasā bṛhac-chlokena caujasā balena śriyā yaśasā vīrya-śauryābhyāḿ ca pitā ṛṣabha itīdaḿ nāma cakāra
tasya — de Él; ha vÄ â€” ciertamente; ittham — asÃ; vará¹£maá¹‡Ä â€” por los rasgos corporales; varÄ«yasÄ â€” muy excelso; bá¹›hat-Å›lokena — adornado con todas las cualidades elevadas que describen los poetas; ca — también; ojasÄ â€” con poder; balena — con fuerza; Å›riyÄ â€” con belleza; yaÅ›asÄ â€” con fama; vÄ«rya-Å›auryÄbhyÄm — con influencia y heroÃsmo; ca — y; pitÄ â€” el padre (MahÄrÄja NÄbhi); ṛṣabhaḥ — el mejor; iti — asÃ; idam — ese; nÄma — nombre; cakÄra — dio.
Para que se acepte a alguien como Dios o como encarnación de Dios, en su cuerpo deben observarse los signos de Dios. Todos esos signos se encontraron en el cuerpo del poderosÃsimo hijo de Maharaja Nabhi. TenÃa un cuerpo bien formado, y manifestaba todas las cualidades trascendentales. Demostró una gran influencia, y podÃa controlar Su mente y Sus sentidos. Debido a ello, recibió el nombre de Ṛsabha, que indica que se trataba del ser viviente supremo.