यस्त्विह वै राजा राजपुरुषो वा अदण्ड्ये दण्डं प्रणयति ब्राह्मणे वा
शरीरदण्डं स पापीयान्नरकेऽमुत्र सूकरमुखे निपतति तत्रातिबलैर्वि
निष्पिष्यमाणावयवो यथैवेहेक्षुखण्ड आर्तस्वरेण स्वनयन् क्वचिन्मूर्च्छितः
कश्मलमुपगतो यथैवेहादृष्टदोषा उपरुद्धाः ॥१६॥

yas tv iha vai rājā rāja-puruṣo vā adaṇḍye daṇḍaḿ praṇayati brāhmaṇe vā śarīra-daṇḍaḿ sa pāpīyān narake 'mutra sūkaramukhe nipatati tatrātibalair viniṣpiṣyamāṇāvayavo yathaivehekṣukhaṇḍa ārta-svareṇa svanayan kvacin mūrcchitaḥ kaśmalam upagato yathaivehā-dṛṣṭa-doṣā uparuddhāḥ

yaḥ — todo el que; tu — pero; iha — en esta vida; vai — en verdad; rÄjÄ â€” un rey; rÄja-puruá¹£aḥ — un representante del rey; — o; adaṇá¸ye — a quien no se debe castigar; daṇá¸am — castigo; praṇayati — impone; brÄhmaṇe — a un brÄhmaṇa; — o; Å›arÄ«ra-daṇá¸am — castigo corporal; saḥ — esa persona, rey o funcionario del gobierno; pÄpÄ«yÄn — la muy pecaminosa; narake — al infierno; amutra — en la siguiente vida; sÅ«karamukhe — llamado SÅ«kharamukha; nipatati — cae; tatra — allí; ati-balaiḥ — por los muy fuertes sirvientes de YamarÄja; viniá¹£piá¹£yamÄṇa — aplastadas; avayavaḥ — las diversas partes de cuyo cuerpo; yathÄ â€” como; eva — ciertamente; iha — aquí; iká¹£u-khaṇá¸aḥ — caña de azúcar; Ärta-svareṇa — con un sonido lastimero; svanayan — llorar; kvacit — a veces; mÅ«rcchitaḥ — desmayado; kaÅ›malam upagataḥ — confundido; yathÄ â€” tal como; eva — en verdad; iha — aquí; adṛṣṭa-doá¹£Äḥ — que no tiene culpa; uparuddhÄḥ — arrestado para recibir un castigo.


Texto

En su siguiente vida, el rey o representante del gobierno que es pecaminoso y castiga a una persona inocente, o que impone un castigo corporal a un brahmana, es llevado por los yamadutas al infierno Sukharamukha, donde los muy poderosos sirvientes de Yamaraja lo aplastan del mismo modo que a una caña de azúcar cuando se le exprime el jugo. La entidad viviente pecaminosa llora de modo lastimero y se desmaya, igual que un hombre inocente sometido a castigos. Ése es el resultado de castigar a una persona sin culpa.

Significado