etāvatīr hi rājan puḿsaḥ pravṛtti-lakṣaṇasya dharmasya vipāka-gataya uccāvacā visadṛśā yathā-praśnaḿ vyācakhye kim anyat kathayāma iti
etāvatiḥ — de esa clase; hi — ciertamente; rājan — ¡oh, rey!; puṁsaḥ — del ser humano; pravṛtti-lakṣaṇasya — caracterizado por inclinaciones; dharmasya — de la ejecución de deberes; vipāka-gatayaḥ — los destinos resultantes; ucca-avacāḥ — altos y bajos; visadṛśāḥ — distintos; yathā-praśnam — como tú has preguntado; vyācakhye — te he explicado; kim anyat — qué más; kathayāma — debo hablar; iti — así.
Así terminan los significados de Bhaktivedanta del Capítulo Vigésimo Quinto del Canto Quinto del , titulado «Las glorias del Señor Ananta».