आसन्नशौण्डीरमपेतसाध्वसं
कृतप्रतीकारमहार्यविक्रमम् ।
विलक्ष्य दैत्यं भगवान्सहस्रणी
र्जगाद नारायणमादिसूकरम् ॥२१॥

āsanna-śauṇḍīram apeta-sādhvasaḿ

kṛta-pratīkāram ahārya-vikramam

vilakṣya daityaḿ bhagavān sahasra-ṇīr

jagāda nārāyaṇam ādi-sūkaram

Äsanna — conseguido; Å›auṇá¸Ä«ram — poder; apeta — desprovisto de; sÄdhvasam — miedo; ká¹›ta — haciendo; pratÄ«kÄram — oposición; ahÄrya — al que no es posible hacer frente; vikramam — teniendo poder; vilaká¹£ya — habiendo visto; daityam — al demonio; bhagavÄn — el adorable BrahmÄ; sahasra-nīḥ — dirigente de cientos de sabios; jagÄda — se dirigió; nÄrÄyaṇam — a ÅšrÄ« NÄrÄyaṇa; Ädi — el original; sÅ«karam — teniendo la forma de un jabalí.


Texto

Tras llegar al lugar del combate, Brahma, el dirigente de miles de sabios y trascendentalistas, vio al demonio, que había conseguido un poder sin precedentes, tan grande que nadie podía luchar contra él. Brahma se dirigió entonces a Narayana, que por primera vez adoptaba la forma de un jabalí.

Significado