धिया निगृह्यमाणोऽपि भ्रुवोर्मध्यात्प्रजापतेः ।
सद्योऽजायत तन्मन्युः कुमारो नीललोहितः ॥७॥

dhiyā nigṛhyamāṇo 'pi

bhruvor madhyāt prajāpateḥ

sadyo 'jāyata tan-manyuḥ

kumāro nīla-lohitaḥ

dhiyā — con inteligencia; nigṛhyamāṇaḥ — siendo controlada; api — a pesar de; bhruvoḥ — de las cejas; madhyāt — de entre; prajāpateḥ — de Brahmā; sadyaḥ — al momento; ajāyata — generó; tat — su; manyuḥ — ira; kumāraḥ — un niño; nīla- lohitaḥ — mezcla de azul y rojo.


Texto

Aunque trató de reprimir su ira, ésta salió de entre sus cejas, y de inmediato se generó un niño cuyo color era una mezcla de azul y rojo.

Significado

El aspecto de la ira, ya se exhiba debido a la ignorancia o al conocimiento, es el mismo. Aunque Brahma trató de reprimir su ira, no pudo hacerlo, aun siendo el ser supremo. Esa ira salió en su verdadero color de entre las cejas de Brahma en la forma de Rudra, de un color mezcla de azul (ignorancia) y rojo (pasión), porque la ira es un producto de la pasión y la ignorancia.