rukmy amarṣī su-saḿrabdhaḥ
śṛṇvatāḿ sarva-bhūbhujām
pratijajñe mahā-bāhur
daḿśitaḥ sa-śarāsanaḥ
ahatvā samare kṛṣṇam
apratyūhya ca rukmiṇīm
kuṇḍinaḿ na pravekṣyāmi
satyam etad bravīmi vaḥ
rukmi -- Rukmi; amarshi -- intolerant; su-samrabdhah -- extremely angry; srinvatam -- while they listened; sarva -- all; bhu-bhujam -- the kings; pratijajne -- he swore; maha-bahuh -- mighty-armed; damsitah -- wearing his armor; sa-sarasanah -- with his bow; ahatva -- without killing; samare -- in battle; krishnam -- Krishna; apratyuhya -- without bringing back; ca -- and; rukminim -- Rukmini; kundinam -- the city of Kundina; na pravekshyami -- I shall not enter; satyam -- in truth; etat -- this; bravimi -- I say; vah -- to all of you.
Rukmi spoke these angry words and then set off to pursue Lord Krishna, as described in the following verses.