कच्चित्प्रेष्ठतमेनाथ हृदयेनात्मबन्धुना ।
शून्योऽस्मि रहितो नित्यं मन्यसे तेऽन्यथा न रुक् ॥४४॥

kaccit preṣṭhatamenātha

hṛdayenātma-bandhunā

śūnyo 'smi rahito nityaḿ

manyase te 'nyathā na ruk

kaccit — si; preṣṭha-tamena — al muy querido; atha — Arjuna, hermano mío; há¹›dayena — muy íntimo; Ätma-bandhunÄ â€” tu propio amigo, el Señor Kṛṣṇa; śūnyaḥ — vacío; asmi — estoy; rahitaḥ — habiendo perdido; nityam — para siempre; manyase — crees; te — tu; anyathÄ â€” de lo contrario; na — nunca; ruk — congoja mental.


Texto

¿O será que te sientes vacío para siempre, porque podrías haber perdido al más íntimo de tus amigos, el Señor Krsna? ¡Oh, Arjuna, hermano mío!, no se me ocurre ninguna otra razón por la cual puedas estar tan acongojado.

Significado

La respuesta a todas las preguntas del Maharaja Yudhisthira acerca de la situación del mundo ya la había conjeturado él mismo, basándola en la desaparición del Señor Krsna de ante la visión del mundo, y esto lo había descubierto ahora debido al gran abatimiento de Arjuna, que no habría sido posible de otra manera. Así que, a pesar de no estar seguro de ello, se vio obligado a preguntarle a Arjuna francamente, fundándose en la indicación de Sri Narada.

Así terminan los significados de Bhaktivedanta, del Decimocuarto Capítulo, Primer Canto, del, titulado: “La desaparición del Señor Krsnaâ€.