saundaryāmṛta-sindhu-bhańga-lalanā-cittādri-samplāvakaḥ
karṇānandi-sanarma-ramya-vacanaḥ koṭīndu-śītāńgakaḥ
saurabhyāmṛta-samplavāvṛta-jagat pīyūṣa-ramyādharaḥ
śrī-gopendra-sutaḥ sa karṣati balāt pañcendriyāṇy āli me
saundarya — Su belleza; amṛta-sindhu — del océano de néctar; bhaṅga — por las olas; lalanā — de las mujeres; citta — los corazones; adri — las montañas; samplāvakaḥ — inundar; karṇa — por los oídos; ānandi — dar placer; sa-narma — dichosa; ramya — hermosa; vacanaḥ — cuya voz; koṭi-indu — que diez millones de lunas; śīta — más refrescante; aṅgakaḥ — cuyo cuerpo; saurabhya — Su fragancia; amṛta — de néctar; samplava — por la inundación; āvṛta — cubierto; jagat — el universo entero; pīyūṣa — néctar; ramya — hermosos; adharaḥ — cuyos labios; śrī-gopa-indra — de Nanda Mahārāja; sutaḥ — el hijo; saḥ — Él; karṣati — atrae; balāt — por la fuerza; pañca-indriyāṇi — los cinco sentidos; āli — ¡oh, querida amiga!; me — Míos.
SIGNIFICADO: Este verso aparece en el Govinda-lilamrta (8.3), de Srila Krsnadasa Kaviraja.