pramada-rasa-tarańga-smera-gaṇḍa-sthalāyāḥ
smara-dhanur anubandhi-bhrū-latā-lāsya-bhājaḥ
mada-kala-cala-bhṛńgī-bhrānti-bhańgīḿ dadhāno
hṛdayam idam adāńkṣīt pakṣmalākṣyāḥ kaṭākṣaḥ
pramada — de júbilo; rasa-taraá¹…ga — por las continuas olas de la melosidad; smera — sonreÃr dulcemente; gaṇá¸a-sthalÄyÄḥ — cuyas mejillas; smara-dhanuḥ — el arco de Cupido; anubandhi — relacionado con; bhrÅ«-latÄ â€” de las arqueadas cejas; lÄsya — danzar; bhÄjaḥ — de alguien que tiene; mada-kala — ebrio; cala — inestable; bhṛṅgÄ«-bhrÄnti — el vuelo sin rumbo fijo de las abejas; bhaá¹…gÄ«m — la apariencia de; dadhÄnaḥ — dar; há¹›dayam idam — este corazón; adÄá¹…kṣīt — ha mordido; paká¹£mala — de exquisitas pestañas; aká¹£yÄḥ — de cuyos dos ojos; kaá¹a-aká¹£aḥ — la mirada.
SIGNIFICADO: Este verso del Vidagdha-madhava (2.51) fue pronunciado también por el Señor Krsna.