antaḥ-kleśa-kalańkitāḥ kila vayaḿ yāmo 'dya yāmyāḿ purīḿ

nāyaḿ vañcana-sañcaya-praṇayinaḿ hāsaḿ tathāpy ujjhati

asmin sampuṭite gabhīra-kapaṭair ābhīra-pallī-viṭe

hā medhāvini rādhike tava kathaḿ premā garīyān abhūt

antaḥ-kleśa-kalaṅkitāḥ — contaminados por sufrimientos y miserias internas que continúan incluso después de la muerte; kila — ciertamente; vayam — todos nosotros; yāmaḥ — estamos yendo; adya — ahora; yāmyām — de Yamarāja; purīm — a la morada; na — no; ayam — éste; vañcana-sañcaya — actividades engañosas; praṇayinam — destinadas a; hāsam — sonriente; tathāpi — pese a todo; ujjhati — abandona; asmin — en esto; sampuṭite — lleno; gabhīra — profundo; kapaṭaiḥ — con engaño; ābhīra-pallī — de la aldea de los pastores de vacas; viṭe — en un libertino; hā — ¡ay de mí!; medhāvini — ¡oh, inteligente!; rādhike — Śrīmatī Rādhārāṇī; tava — Tuyo; katham — cómo; premā — amor; garīyān — tan grande; abhūt — se ha vuelto.


Texto

«“Tenemos el corazón tan contaminado y lleno de miserias que, ciertamente, nos dirigimos al reino de Plutón. Krsna, pese a todo, no abandona Su hermosa y amorosa sonrisa, que está llena de trucos engañosos. ¡Oh, Srimati Radharani!, Tú eres muy inteligente. ¿Cómo has podido manifestar un sentimiento amoroso tan intenso por ese libertino engañador de la aldea de los pastores de vacas?”

Significado

SIGNIFICADO: Este verso (Vidagdha-madhava 2.37) le fue hablado a Radharani por Lalita-sakhi, otra amiga íntima.