agre vīkṣya śikhaṇḍa-khaṇḍam acirād utkampam ālambate

guñjānāḿ ca vilokanān muhur asau sāsraḿ parikrośati

no jāne janayann apūrva-naṭana-krīḍā-camatkāritāḿ

bālāyāḥ kila citta-bhūmim aviśat ko 'yaḿ navīna-grahaḥ

agre — ante SĂ­; vÄ«káčŁya — al ver; ƛikhaáč‡áža-khaáč‡ážam — unas plumas de pavo real; acirāt — de pronto; utkampam — temblor del corazĂłn y del cuerpo; ālambate — adopta; guñjānām — de un collar de guñjā (pequeñas caracolas); ca — tambiĂ©n; vilokanāt — por ver; muhuáž„ — constantemente; asau — Ella; sa-asram — con lĂĄgrimas; parikroƛati — va de un lugar a otro llorando; na u — no; jāne — sĂ©; janayan — despertar; apĆ«rva-naáč­ana — como una danza teatral nunca vista; krīឍā — de actividades; camatkāritām — la locura; bālāyāង — de esta pobre muchacha; kila — ciertamente; citta-bhĆ«mim — dentro del corazĂłn; aviƛat — ha entrado; kaáž„ — quĂ©; ayam — esta; navÄ«na-grahaáž„ — influencia extĂĄtica nueva.


Texto

«“Nada mĂĄs ver plumas de pavo real ante SĂ­, esta muchacha Se pone a temblar. A veces, cuando ve un collar de guñjas [caracolas pequeñas], derrama lĂĄgrimas y llora con fuerza. Yo no sĂ© quĂ© clase de influencia extĂĄtica nueva ha entrado en el corazĂłn de esta pobre muchacha, pero la ha embebido de la actitud de una artista que baila y crea en el escenario danzas maravillosas y nunca vistas.”

Significado

SIGNIFICADO: Este verso (Vidagdha-madhava 2.15) fue hablado por Mukhara, una amiga de la abuela del Señor Krsna, en una conversaciĂłn con Paurnamasi, la abuela de Madhumaáč…gala.