śreyaḥ-sṛtiḿ bhaktim udasya te vibho

kliśyanti ye kevala-bodha-labdhaye

teṣām asau kleśala eva śiṣyate

nānyad yathā sthūla-tuṣāvaghātinām

Å›reyaḥ-sá¹›tim — la auspiciosa senda de la liberación; bhaktim — el servicio devocional; udasya — abandonando; te — de Ti; vibho — ¡oh, mi Señor!; kliÅ›yanti — aceptan dificultades peores; ye — todas esas personas que; kevala — solamente; bodha-labdhaye — para obtener conocimiento; teá¹£Äm — para ellos; asau — esos; kleÅ›alaḥ — inconvenientes; eva — solamente; Å›iá¹£yate — quedan; na — no; anyat — nada más; yathÄ â€” tanto como; sthÅ«la — en gran cantidad; tuá¹£a — cáscaras de arroz; avaghÄtinÄm — de los que baten.


Texto

«“Mi querido Señor, Tu servicio devocional es la única senda auspiciosa. Quien la abandona para simplemente cultivar el conocimiento especulativo o la comprensión de que esos seres vivos son almas espirituales y el mundo material es falso, se somete a dificultades inmensas. Sólo gana en actividades penosas y poco auspiciosas. Sus esfuerzos son como batir cáscaras de arroz que ya no tienen grano. Es un trabajo inútil.â€

Significado

SIGNIFICADO: Esta cita pertenece al Srimad-Bhagavatam (10.14.4).