tad idam ati-rahasyaḿ gaura-līlāmṛtaḿ yat
khala-samudaya-kolair nādṛtaḿ tair alabhyam
kṣatir iyam iha kā me svāditaḿ yat samantāt
sahṛdaya-sumanobhir modam eṣāḿ tanoti
tat — ése (Caitanya-caritāmṛta); idam — este; ati-rahasyam — lleno de misterios espirituales; gaura-līlā-amṛtam — el néctar de los pasatiempos de Śrī Caitanya Mahāprabhu; yat — el cual; khala-samudaya — los sinvergüenzas envidiosos; kolaiḥ — por parte de los cerdos; na — nunca; ādṛtam — alabado; taiḥ — por ellos; alabhyam — que no puede ser obtenido; kṣatiḥ iyam iha kā — qué se pierde en relación con eso; me — de mí; svāditam — saboreado; yat — lo que; samantāt — por completo; sahṛdaya-sumanobhiḥ — por aquellos que son amistosos y que tienen la mente muy limpia; modam — disfrute; eṣām — de ellos; tanoti — expande.
Así terminan los significados de Bhaktivedanta correspondientes al Vigésimo Quinto Capítulo del Madhya-lila del Sri Caitanya-caritamrta, que narra cómo los habitantes de Varanasi se convirtieron al vaisnavismo.