api bata madhu-puryām ārya-putro 'dhunāste
smarati sa pitṛ-gehān saumya bandhūḿś ca gopān
kvacid api sa kathāḿ naḥ kińkariṇāḿ gṛṇīte
bhujam aguru-sugandhaḿ mūrdhny adhāsyat kadā nu
api — ciertamente; bata — lamentable; madhu-puryām — en la ciudad de Mathurā; ārya-putraḥ — el hijo de Nanda Mahārāja; adhunā — ahora; āste — reside; smarati — recuerda; saḥ — Él; pitṛ-gehān — la vida en la casa de Su padre; saumya — ¡oh, gran alma (Uddhava)!; bandhūn — Sus muchos amigos; ca — y; gopān — los pastorcillos; kvacit — algunas veces; api — o; saḥ — Él; kathām — habla; naḥ — de nosotras; kiṅkarīṇām — de las sirvientas; gṛṇīte — relata; bhujam — mano; aguru-su-gandham — que tiene la fragancia del aguru; mūrdhni — en la cabeza; adhāsyat — conservará; kadā — cuando; nu — tal vez.
SIGNIFICADO: Este verso aparece en el Srimad-Bhagavatam (10.47.21) en la sección conocida como la Bhramara-gita. Cuando Uddhava fue a Vrndavana, Srimati Radharani, sobrecogida por Su separación de Krsna, cantó de esta forma.