śrīharṣa, raghu-miśra, paṇḍita lakṣmīnātha

bańgavāṭī-caitanya-dāsa, śrī-raghunātha

Å›rÄ«hará¹£a — ÅšrÄ«hará¹£a; raghu-miÅ›ra — Raghu MiÅ›ra; paṇá¸ita laká¹£mÄ«nÄtha — Laká¹£mÄ«nÄtha Paṇá¸ita; baá¹…gavÄá¹­Ä«-caitanya-dÄsa — Baá¹…gavÄá¹­Ä« Caitanya dÄsa; Å›rÄ«-raghunÄtha — ÅšrÄ« RaghunÄtha.


Texto

La rama vigésima tercera fue Sriharsa; la vigésima cuarta, Raghu Misra; la vigésima quinta, Laksminatha Pandita; la vigésima sexta, Caitanya dasa; y la vigésima séptima, Raghunatha.

Significado

SIGNIFICADO: En el Gaura-ganoddesa-dipika (195 y 201) se describe a Raghu Misra como Karpura-mañjari. Igualmente, se menciona a Laksminatha Pandita como Rasonmada, y a Baṅgavati Caitanya dasa como Kali. El Sakha-nirnaya declara que Baṅgavati Caitanya dasa tenía siempre los ojos llenos de lágrimas. También él tuvo una rama de descendientes. Sus nombres fueron Mathuraprasada, Rukminikanta, Jivanakrsna, Yugalakisora, Ratanakrsna, Radhamadhava, Ūsamani, Vaikunthanatha y Lalamohana, o Saha Saṅkhanidhi. Lalamohana era un gran comerciante de la ciudad de Dacca. El Gaura-ganoddesda-dipika (194 y 200), menciona que Raghunatha fue anteriormente Varaṅgada.