कारà¥à¤¯à¤®à¤¿à¤¤à¥à¤¯à¥‡à¤µ यतà¥à¤•रà¥à¤® नियतं कà¥à¤°à¤¿à¤¯à¤¤à¥‡à¤½à¤°à¥à¤œà¥à¤¨ ।
सङà¥à¤—ं तà¥à¤¯à¤•à¥à¤¤à¥à¤µà¤¾ फलं चैव स तà¥à¤¯à¤¾à¤—ः सातà¥à¤¤à¥à¤µà¤¿à¤•ो मतः ॥९॥

kāryam ity eva yat karma

niyataḿ kriyate 'rjuna

sańgaḿ tyaktvā phalaḿ caiva

sa tyāgaḥ sāttviko mataḥ

kÄryam — debe hacerse; iti — así pues; eva — en verdad; yat — el cual; karma — trabajo; niyatam — prescrito; kriyate — se ejecuta; arjuna — ¡oh, Arjuna!; saá¹…gam — relación; tyaktvÄ â€” abandonando; phalam — el resultado; ca — también; eva — ciertamente; saḥ — eso; tyÄgaḥ — renunciación; sÄttvikaḥ — en la modalidad de la bondad; mataḥ — en Mi opinión.


Texto

¡Oh, Arjuna!, cuando uno ejecuta su deber prescrito únicamente porque tiene que hacerse, y renuncia a toda relación material y a todo apego al fruto, se dice que su renunciación está en el plano de la modalidad de la bondad.

Significado

Los deberes prescritos se deben llevar a cabo con esa mentalidad. Uno debe actuar sin apego al resultado; se debe estar desvinculado de las modalidades del trabajo. Un hombre que trabaja con conciencia de Krsna en una fábrica, no se asocia con el trabajo de la misma, ni con los trabajadores de ella. Él simplemente trabaja para Krsna. Y cuando él renuncia al resultado para dárselo a Krsna, está actuando de un modo trascendental.