शà¥à¤°à¥€à¤­à¤—वानà¥à¤µà¤¾à¤š
पशà¥à¤¯ मे पारà¥à¤¥ रूपाणि शतशोऽथ सहसà¥à¤°à¤¶à¤ƒ ।
नानाविधानि दिवà¥à¤¯à¤¾à¤¨à¤¿ नानावरà¥à¤£à¤¾à¤•ृतीनि च ॥५॥

śrī-bhagavān uvāca

paśya me pārtha rūpāṇi

śataśo 'tha sahasraśaḥ

nānā-vidhāni divyāni

nānā-varṇākṛtīni ca

Å›rÄ«-bhagavÄn uvÄca — la Suprema Personalidad de Dios dijo; paÅ›ya — mira; me — a Mí; pÄrtha — ¡oh, hijo de Pá¹›thÄ!; rÅ«pÄṇi — formas; Å›ataÅ›aḥ — cientos; atha — también; sahasraÅ›aḥ — miles; nÄnÄ-vidhÄni — diversas; divyÄni — divinas; nÄnÄ â€” diversas; varṇa — colores; aká¹›tÄ«ni — formas; ca — también.


Texto

La Suprema Personalidad de Dios dijo: Mi querido Arjuna, ¡oh, hijo de Prtha!, mira ahora Mis opulencias: cientos de miles de formas divinas y multicolores.

Significado

Arjuna quería ver a Krsna en Su forma universal, que, aunque es una forma trascendental, sólo se despliega para la manifestación cósmica y, por consiguiente, está sujeta al tiempo transitorio de esta naturaleza material. Así como la naturaleza material es manifestada y no manifestada, así mismo ocurre con esa forma universal de Krsna. Dicha forma no se encuentra situada eternamente en el cielo espiritual como las demás formas de Krsna. En lo que respecta al devoto, él no está ansioso de ver la forma universal, pero como Arjuna quería ver a Krsna de ese modo, Krsna revela esa forma. Esa forma universal no es posible que la vea ningún hombre ordinario. Krsna debe darle a uno la capacidad de verla.