श्रीशुक उवाच
विलपन्त्या मृतं पुत्रमिति चित्रविलापनैः ।
चित्रकेतुर्भृशं तप्तो मुक्तकण्ठो रुरोद ह ॥५९॥

Å›rÄ«-Å›uka uvÄca
vilapantyÄ má¹›taá¹ putram
iti citra-vilÄpanaiḥ
citraketur bhṛśaṠtapto
mukta-kaṇṭho ruroda ha

 Å›rÄ«-Å›ukaḥ uvÄca - ÅšrÄ« Åšukadeva GosvÄmÄ« said; vilapantyÄ - with the woman who was lamenting; má¹›tam - dead; putram - for the son; iti - thus; citra-vilÄpanaiḥ - with various lamentations; citraketuḥ - King Citraketu; bhṛśam - very much; taptaḥ - aggrieved; mukta-kaṇṭhaḥ - loudly; ruroda - cried; ha - indeed.


Text

ÅšrÄ« Åšukadeva GosvÄmÄ« continued: Accompanied by his wife, who was thus lamenting for her dead son, King Citraketu began crying loudly with an open mouth, being greatly aggrieved.

Purport